03 Οκτωβρίου 2013 - 10 Νοεμβρίου 2013

«Συμμετέχοντας πρώτη φορά κανείς στη «στιγμή του γίγνεσθαι» την επιβεβαιώνει· έπειτα αναγνωρίζει ότι όλες οι στιγμές του κόσμου είναι στιγμές του γίγνεσθαι».

Χάλσεϊ και Γιάνγκ: 2006

Η έκθεση «Στιγμές του γίγνεσθαι» αποτελεί την πρώτη ομαδική έκθεση που φιλοξενεί η Τhe Blender Gallery με θέμα τη σχέση του καλλιτέχνη με το έργο του και ως εκ τούτου το ρόλο του υποκειμένου στη διάρκεια της καλλιτεχνικής δημιουργίας. H θεωρία των Ντελέζ και Γκουαταρί ρίχνει φως στην έννοια του ατομικού και δημιουργικού γίγνεσθαι του εαυτού, όπως αυτό προκύπτει κατά την διάρκεια αλλά και ύστερα από την παραγωγή του έργου. Πρόκειται δηλαδή για το διαχωρισμό της καλλιτεχνικής εμπειρίας, όπου στην πρώτη στιγμή του γίγνεσθαι, ο καλλιτέχνης απόλυτα προσηλωμένος στη δημιουργική πράξη απογυμνώνεται από τις διάφορες ταυτότητές του. Με άλλα λόγια, απορροφημένος πλήρως από την δημιουργική δραστηριότητα, ο καλλιτέχνης βιώνει μία αποκοπή από ό,τι τον ορίζει και τον χαρακτηρίζει ως άτομο, και με την αθωότητα ενός παιδιού αποκτά μία καθάρια μοναδική στιγμή με το έργο του. Στη δεύτερη στιγμή του γίγνεσθαι ο καλλιτέχνης, έχοντας επανέλθει σε όλα όσα ορίζουν το εγώ του, υπερβαίνει την έντονη κατάσταση της δημιουργικής ροής, και ατενίζει το δημιούργημά του, συμπληρώνοντας το με τα ανάλογα της εποχής του νοήματα.
Στόχος της παρούσας έκθεσης είναι να αποκαλύψει τον πολυδιάστατο ρόλο του καλλιτέχνη στην δημιουργική διαδικασία. Ως εκ τούτου, αναδεικνύει την μετάβαση από την στιγμή της ενσωμάτωσης του καλλιτέχνη στο έργο του προς την αμέσως επόμενη στιγμή της όπου ο καλλιτέχνης προσδίδει σημασίες στο έργο του, κατευθυνόμενος από τα προσωπικά ερεθίσματά του και το ευρύτερο κοινωνικό περικείμενο. Οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν στην έκθεση δημιουργούν ένα μοναδικό μείγμα θεματικών, τεχνικών και μέσων, συγκλίνοντας προς μία ευρύτερη αισθητική που αποπνέει έντονο δυναμισμό και καινοτομία. Ο Κωνσταντίνος Πάτσιος με ερεθίσματα από την σύγχρονη κουλτούρα και την αναδυόμενη ποπ αρτ, η Έλμα Πετρίδου με τα πρωτότυπα έργα διαδραστικού χαρακτήρα, ο Ταξιάρχης Μερμίρης με την σαρκαστική ματιά απέναντι στους χαρακτήρες των «Παρα-μυθιών», και ο Τσακίρης Αντώνης με τους εμπνευσμένους και αινιγματικούς «Δραπέτες» του, συνθέτουν την ομάδα των καλλιτεχνών που ισορροπεί μεταξύ των στιγμών του γίγνεσθαι. Ακροβατώντας στις στιγμές του γίγνεσθαι ο χρόνος μοιάζει να παγώνει, το στίγμα στο χάρτη χάνεται, το ασυνείδητο εισχωρεί στο συνειδητό, το εγώ παύει να υφίσταται, και ο καλλιτέχνης απαλάσσεται από τον εαυτό του και αναδύεται μέσα από το δυδιάστατο έργο του.

Λεώνη Γαβρία, Έφη Πάλλη