Μια φάρσα, ένα αστείο, μια εξαπάτηση. Οι τίτλοι, οι μορφές και οι παρεξηγημένες έννοιες του οξύμωρου σχήματος οδηγούν τον θεατή σε ένα διαφορετικό συμπέρασμα από το πραγματικό νόημα.Μια ελαφρότητα που καταλήγει σε χαρά, συνδεόμενη με το ασήμαντο της άνοιξης, αποτελεί μια ωδή στην πρώτη ημέρα του Απριλίου.
'Ενα viewing room που πραγματεύται την μεταβατική τελετή της εμπειρίας των γυναικών σε διάφορες στιγμές της ζωής τους. Στο στάδιο ανάμεσα σε μια μεγάλη αλλαγή, έναν εγγενή μετασχηματισμό, κάποιος σκέφτεται όλα όσα πρέπει να αφήσει πίσω και όλα όσαθα αντιρίσει στο στο μέλλον.
Aινίγματα επινοημένα από τον Άνθρωπο, μύθοι και θεοί, αφήνουν τα ίχνη τους:Δημήτρης Ντόκος, Θόδωρος Μπρουσκομάτης, Διονύσιος Φραγκιάς, Κωνσταντίνος Μπερδέκλης, Κωνσταντίνος Πάτσιος, Δημήτρης Μεράντζας και Φίλιππος Τσιάρας,